Başlık biraz garip gelebilir ama emzirme işi aslında hiç de öyle kendiliğinden oluşan bir olay değil. Bunu ikinci çocuğum doğduktan sonra anladım.

Defne doğduktan hemen sonra mememe öyle istekli ve kuvvetli yapıştı ki, sütümün gelmeme ihtimali yok gibi bir şey idi. Hatta göğüs uçlarım çok kötü tahriş olmuştu. Defne benim ilk çocuğum olduğu için, her bebeğin bu şekilde istekli emdiğini ve bu sürecin çok doğal geliştiğini düşünmüştüm, ta ki Emir doğana kadar. Güya tecrübeli olan ben, çok fena çuvalladığımı hissettim. Emir oğlum doğduğu andan itibaren hiç emmek istemedi. Önce güçsüz dedik, bekledik ama hiç gelişme göstermedi. Hemşireler bu arada asla biberonla beslememem gerektiğini, aksi halde hiç emmeyeceğini söyleyip beni bir güzel korkuttular.

Aradan üç gün geçince ve hala göğsüme koyar koymaz uyku numarası yapmaya devam edince pes edip sütümü sağdım ve biberonla vermek zorunda kaldım, çünkü daha fazla aç bırakmaya gönlüm razı olmadı.
Emir on günlükken doktorda randevumuz vardı ve biberon sayesinde kilo alan oğlum, emme konusunda hala aynı isteksiz tavrını sergilemeye devam ediyordu. Bu arada gecelerim kabus gibi geçiyordu. Sürekli sağıyordum, biberon hazırlıyordum, sütü ısıtıyordum, yeme faslı bittikten sonra da biberonları ve süt sağma makinesinin uçlarını sterilize ediyordum. Bu işler zaman aldığı için neredeyse hiç uyumaya zamanım olmuyordu. Ben daha yatmadan küçük adam yine uyanıp yemek istiyordu.
Defne’ den emzirmenin ne kadar rahat bir olay olduğunu -Allah’tan!- bildiğim için, emzirme konusunda inat ettim. Hem bebeğim için, hem de kendim için! Bu işi beraber başarırsak, diğer teferruatlarla uğraşmadan emzirip uyuyabilecektim!  Dışarıda biberon taşımak, kaynar su bulmak, sterilize etmek de cabası.. Bunu düşünmek bile bana çok büyük moral veriyordu.

Kendimce şu metodu uygulayarak yirminci günde başarıya ulaştım : Biberon hazırlayıp on cc çekmesine izin veriyordum. Sonra biberonu çekip onu memeye tutuyordum. Tabi hemen anlayıp pes ediyordu. Ben de yine biberon verip kandırmaya devam ediyordum. Biberondaki süt bitene kadar bu şekilde devam ettim. Zamanla meme emme süreleri uzadı. Bu arada iki üç gün sadece meme emip sonra tekrar vazgeçtiği günler oldu, ama ben hiç pes etmedim. Bu iş ya olacak ya da olacak diye kendimi motive ettim ve en sonunda başardım, başardık!

Aranızda emzirme sorunu yaşayanlar varsa, lütfen pes etmeyin! Bebeğinize ve kendinize zaman verin ve inanın. Emin olun ki sonunda olacak! Dört ay boyunca sadece biberon alıp sonra emmeye başlayan ve bizzat tanıdığım bebekler var. Sizinki de bunlardan biri olabilir. Siz de başarabilirsiniz, aynı bizim Emir’le yaptığımız gibi.

14 YORUMLAR

  1. Ben de ilk bebeğim çok rahat emdiği için hiç aksini düşünmüyorum. Şimdi bu yazıyı okuyunca beni düşünmeye sevk etti durum. İkinizi de çok tebrik ediyorum ayrıca. Ana-oğul azmi diyorum:)