Dün itibariyle sekiz aylık olmuş bulunmakta bu yan tarafta görmüş olduğunuz şişko anne :)
Karnım gitgide büyüyor ama hala hamilelik çizgisi denen ve genelde her hamilede karnın alt tarafında ortaya çıkan çizgi oluşmadı. Defne’ ye hamileyken de çok geç çıkmıştı ama bu sefer hiç yok. Çok enteresan.
Geçenlerde kardeşim yurt dışındayken onun çocuklarını yuvaya bıraktım ve oradaki öğretmenler artık hamilelere özgü ördek yürüyüşüne terfi ettiğimi söylediler :) Hep çok komik bulmuşumdur o yürüyüşü ama kaçış yok, bir süre bu şekilde idare edeceğiz. Zaten artık uzun yürüyüşler beni çok zorlamaya başladı. Bugün ablam ve kardeşim aileleriyle beraber kahvaltıya bize geldiler. Hava güzel olunca kahvaltıdan sonra Bağdat Caddesinde yürüyüş yapalım dedik. Normalde çok rahat katettiğim bir mesafe olmasına rağmen (-bizim evden caddeye yürüyüş mesafesi 5-10 dakika-) ilk on dakikada kasılmaya başladım. . Herkes temposunu bana göre ayarlayınca kaplumbağa ailesi gibi yürüdük. Tabi sayemde bol bol molalar vererek yürüdük ama yine de eve döndüğümde belim, bacaklarım ve genel olarak bütün vücudum epey yorulmuştu. Ne kadar kabul etmek istemesem de artık biraz daha dikkat etsem fena olmaz. Kendimi bu kadar yormamam gerektiğini biliyorum ama elimde değil, yerimde duramıyorum. Çok sıkılıyorum dışarı çıkmayınca. Bakalım nasıl olacak.
Bebişe gelince : Babycenter’ a göre oğlum bu hafta iki kilo ve kırk sekiz cm civarında. Ama gerçek ölçüm önümüzdeki cumartesi günü yapılacak. O zaman daha gerçekçi rakamlar duyacağız.
Bu arada Braxton Hicks denen kasılmalar arttı ve süreleri de uzadı. Özellikle bugünkü gibi kendimi yorduğum zamanlarda daha sık oluyor ve yaklaşık bir dakika sürüyor.
Gece hem hamileliğin verdiği sıkıntılardan (uyuşma , zırt pırt tuvalete gitme, bebeğin olur olmaz zamanlarda tekmelemesi vs. ), hem de Defne’ nin bu aralar sık uyanmasından kaynaklanan uykusuzluk had safhada. Ama buna rağmen her sabah kurulmuş saat gibi yedi buçukta uyanıyorum ve bir daha uyuyamıyorum. Sanırım vücudum çok yakında aramıza katılacak minik kuşa hazırlık yapıyor. Ne de olsa o da beni uyutmayacak ve şimdiden buna alışmaya başlıyorum.


-Defne’nin çooookkkk yorgun annesi-

4 YORUMLAR

  1. Benim oğlum 4 yaşındayken kardeşi oldu. belki durum farklı olabilir ama bana abla dediğim doktorum şunu önerdi: bebek gelmeden en geç 1 ay önce ya bir okula yazdır ya da oyun ablası bul. O kritik dönemlerde kafana huni takıp gezmek istemiyorsan hem de oğlun hırpalanmasın.. bunları yap dedi.. benim bildiğim bundan ibaret.. okula gönderdik Selim'i o sıra ve şükürler olsun ki ne onda ne bende travma olmadı..

  2. deli anne : cok sansliymissim. ben bu konuyu cok dusundum ama daha iki yasinda bile olmadigi icin kiyamadim Defne'ye. Dogumdan sonra iki ay boyunca annem ve amerikadan ablam cocuklariyla gelecek. Onlarla oyalanir defne diye dusunuyorum. ondan sonra da bir abla bulmayi dusunuyorum Defne'ye. Umarim istedigim gibi gider :) yoksa cok mu hayalperestim?? :)